Minsan naman, ang dami daming pumapasok na ideya sa isip mo o mga kwento na gusto mong isulat o ibahagi sa mga readers mo. Pero sa sobrang dami nito, di mo alam kung ano ang uunahin... ang resulta? Wala kang naisulat... grabe nga e... minsan ang ganda ganda ng takbo ng istorya na nasa isip mo pero kapag inumpisahan mo na siyang isulat parang ang korni korni na. Hehehe! Kaya, hindi mo na siya itutuloy.
Kanina pala, may interview ako sa isang kilalang kumpanya dito sa Pilipinas... dumaldal ako ng dumaldal sa nag interview sa kin which is not really me kasi tahimik type kasi si MPoy. Pero kanina, nagulat ako... parang hindi si MPoy yon. Naisip ko tuloy.... nakadrugs ba ako! Tsk! Ang resulta sa interview.... feeling ko okey naman sya kahit nanginginig ako, hindi dahil sa kabado ako kundi dahil sa lamig ng A/C na kung saan nakatapat sa kin... pakiramdam ko nga hindi na ako makatayo dahil sobrang nanigas (uyyy iba nasa isip!) ang mga kalamnan ko. Buti na lang pinalipat ako ng upuan at doon sa tabi ni Ma'am Grace... hehehe! Madali at madugo ang pinakitang example na gagawin... pero palagi ko kayang kaya ni empi yon. Kaso, nagdadalawang-isip siya kasi project base lang yon.
Bakit kaya nawalan na ng gana si empi na mag apply abroad? Ewan ko ba.... siguro dahil doon sa karanasan niya limang taon na ang nakalipas. Yong iba niyang kaklase nasa Mexico na, yong iba nasa Dubai na... ang alam ko may nag-europe na rin. Swerte naman ng mga walanghiya na yon!
Gusto ko ulit lumipat ng panibagong kubo.... pero wala pa akong mahanap. Paano naman kasi hindi naman naghahanap si empi! Ang tamad tamad kasi! Ewan ko ba... unang linggo ng buwan ng Enero, 2011... Tinatamad ako... sa trabaho nga... maaga umuuwi... minsan nag half day... Ibig sabihin kaya nito... buong taon akong tatamarin?! Hala ka! Wag naman... lumayo ka kay empi.... ispiritu na katamaran, lumayo ka!
Ang lakas lakas ko na namang kumain... nakakainis! Ibig sabihin ba nito ay tataba si MPoy sa taong ito. Naku po! Wag naman sana... Hindi pwede yon! Kailangan sipagin at ibalik ang routin na every weekend na tatakbo sa park... oy! naalala ko tuloy yong si Kuya na sumayaw sa park ng Nobody, nobody but you... hehehe! Kamusta na kaya mga ka-jogmates ko doon... as if naman na kilala ako no... hehehe! Namiss ko na ang tumakbo.... try ko nga sa sunday... jogging ako... join kayo? hehehe!
Tumawag ang Inay pala noong New year.... aba! himala at bumati sa kin... hehehe! At as usual, nagsusumbong na naman tungkol sa mga mababait kong mga kuya. Buti na lang wala ako doon at least di ako masyadong apektado... hehe! Parang ang sama ko no.... ni hindi ko man sila namiss... siguro dahil masyado na akong detached sa kanila. Ganun ba yon?
Ang dami kong sinasabi ah... wala naman akong problema... gusto ko lang dumaldal... para kasi akong high na high ngayon... lintik na cobra yan! Uminom pa kasi si MPoy ng cobra bago umuwi ng kubo kaya ayan parang adik lang... hinihintay si antok... tagal dumating... tsk! Gumala pa yata. Baka naman lumandi pa ang antok na yon. Tsk! Tsk!
Uy! Kanina pala noong nagmeryienda kami ng ka-opisina ko... nakakatawa kasi napansin ni Reypot ang damit ni Loupot... sabi niya, uy! lou ganda ng damit mo ah.... sagot ni lou; tse! sa dibdib ka lang nakatinging e... si rey naman ay sumagot ng; parang ang laki ng dibdib mo ah! Hahaha... tawanan kami! Dami pang kalokohan kanina... kaso iniisip ko pa kung anu ano ang mga yon... nakalimutan ko na talaga. Nakakainis! Wala tuloy akong magawang entry sa eksena ko. Tsk!
Teka, kaya mo siguro binasa to dahil sa titulo ko no... umamin ka! Hindi nga, nag s3ks k@y0? Hmmm....masarap ba yon? Haha! explain mo naman kung ano pakiramdam nyan. Lol!
Ayon, buti na lang dumating na si antok... makakatulog na rin!
Nite guys! :)
