Tuesday, November 4, 2008

You are Not Mine Anymore

Sa halip na sa sementeryo ako magpunta, ako’y nagtungo sa isang lugar na malayo sa City, malayo sa maraming tao, walang gulo at walang ingay. Ang tanging maririnig ko lamang ay anghuni ng mga ibon at kung anu ano pang tunog mula sa mga hayop o insekto ang maririnig. Nakapalibutan ako ng mga punong kahoy na kung saan malalanghap mo ang sariwang hangin, hindi tulad sa City na puro usok na lang ang malalanghap mo araw araw.

Payak ang pamumuhay sa lugar na pinuntahan ko. Ang pagsasaka ang kauna-unahang hanapbuhay at ang tinitirhan ay napalibutan ng mga punong kahoy, halaman at tubuhan o sugarcane. At ito’y malapit lang din sa river o sapa na pwede mong gawing paliguan.

Masarap manirahan dito lalo na kung ang kasama mo ay ang pinakamamahal mo. Napakatahimik ang lugar, walang makikialam sa bawat galaw at sa bawat kinikilos mo. Kahit pa maghubad ka walang maninilip sayo. Tanging mga hayop lamang ang makakasaksi sa mga ginagawa mo.

Ako’y napadpad sa lugar na ito sapagkat gusto ko lang mapag-isa at makapag-isip at maka-iwas sa gulo at siguro dala na rin ng stress at pressured sa trabaho. Mabuti na lang at niyaya ako ng pinsan ko na magpunta dito. Kaya may oras ako para makapag-relax at makapag-isip.

Lahat tayo ay may kanya kanyang storya ng buhay at mga karanasan na hindi malilimutan kaya nga may mga taong tinatawag na “emo” at marahil isa ako sa mga taong yon. May mga dahilan kung bakit gusto natin lumayo sa napakagulong City para makapag-isa at makapag-isip sapagkat may bagay na bumabagabag sa ating isipan. Yong tipong gusto nating mag-isa, walang kausap, walang didisturbo at walang mangungulit. As in, mag-isa ka lang!

May mga bagay na akala natin ay hindi mangyayari; may mga karanasan na hindi natin malilimutan kahit sasabihin nating nakaraan na iyon. Oo nga, nakaraan na pero syempre ang peklat ay magsisilbing alaala sa nakaraan mo. Pero syempre hindi lahat ng panahon ay itatali mo ang sarili sa nakaraan mo. Kailangan din nating harapin ang kasalukuyan at iwan ang nakaraan. May mga taong darating sa buhay natin unexpectedly; yong taong yon ang magsisilbing inspirasyon para harapin ang bukas.

“ Minsan ako’y nag-iisa walang makasama
Hindi ko malaman ko saan ako tutungo
Naghahanap, nag-iisip kung saan ko ibabaling
At tuwing ako’y nalulumbay
Nais kong ika’y makasama at kapiling ka
Nais kong lumuha
Sapagkat ika’y wala sa tabi ko
Kailangang tanggapin na ika’y hind na magiging akin…”



…looking back

Three years ago, my ex-girlfriend left me without any reason o saying “Goodbye!” So, here in my heart still hoping that one day she will coming back dahil gusto kong bigyan ng closure kung anuman ang namagitan sa aming dalawa. Though I know malabo mangyari yon sapagkat hindi ko alam kung saan siya napadpad ngayon (isang malaking…SIGH!!!). I hate my feelings when I remember the moments that we’ve shared. But I realized ayokong mabuhay sa nakaraan ko. I need to move on or else ako rin ang mahihirapan... I need to forget the past that I did now and I won’t let my past ruined my present. Letting go is best way.

And I thanks God for giving me strength to do that. I am happy for what I’ve had now. Ang kalungkutan ay napawi na sa aking puso sapagkat alam ko na may nagmamahal sa akin, mahal ako kung ano at kung anong meron ako. May nagpapasaya at nagbibigay ng inspirasyon sa akin. Kaya masasabi kong salamat na marami!
(Note: This is a clarification from my previous post..... )

20 comments:

  1. well, thats life... ang lahat ng ukol sayu ay bubukol... at the right time and at the right place.. EMO day?

    ReplyDelete
  2. wheres that place? tahimik nga. masaya sa probinsya minsanminsan.. ma-aappreciate mu yung mga simple at malilit na bagay. pero kung dun ka lang nman, wala hahanapin mo din ang saya ng manila.

    ReplyDelete
  3. siguro ikokonsider ko ang sarili ko na nasa emo stage din, asa probinsiya ako ngaun gaya ng nasa post ko nag HIBERNATE ako, at nakakatuwa ang payak na pamumuhay

    natuwa ako sa post mo tungkol sa iyong love mukhang di mo makalimutan ah,

    ReplyDelete
  4. haller! uy ang ganda nang blog mo . :) ingat lagi. keep writing! mwah! ganda nang mga pics! daming tao sa sementeryo nung 1 grabe!

    ReplyDelete
  5. aww! hawaan na ng kaemohan to talaga! napamwah pa si jules oh! haha,. .

    parekoy! kung sansan ka pa kasi tumitingin. . anjan naman si ano. . si. . wala pa sya comment dito. . baka mabasa nya pag nakita. . hehe. .

    kalimutan na yang putragis na nakaraan na yan. . dapat jan nililibing hanggang sa center core. . amen. .

    ReplyDelete
  6. parang ayos na idea yun. next time na mag-out of town kame, mag-eemote ako!

    feel na feel! (--,)

    ReplyDelete
  7. sarap naman ng undas mo...ang ganda ng sight! parang ang sarap puntahan!

    pero iwsa emo muna pare para mas enjoy hehehe

    ReplyDelete
  8. sama tayu jan minsan :D

    tapos libre mo ko:)

    ehehehe...

    Miss you!

    ReplyDelete
  9. wow. nagmuni-muni si marco! hehe.

    ReplyDelete
  10. Saang lugar,Ang ganda.
    May patay kami kaya doon ako pumunta pero di ko kamaganak.

    Link ex?

    ReplyDelete
  11. yeah that's bloody beautiful.
    where's that place again?

    ReplyDelete
  12. nakakatuwa kc ang mga guys galing den mag-emo... hehe... nde kc halata sa kanila eh... eniweiz... yeah sarap magpunta nga sa tahimik na lugar... mag isip isip lang... marerealize moh ang simple simple lang nang buhay... ewan koh ba at bakit tayo nagpapaapekto nang sobra sa mga problema... kung tutuusin maiksi lang ang buhay... hay... i've been plannin' 2 do that too.. juz go to a quiet place na malayo sa lahat na akoh lang mag-isa... at don kahit don lang umupo at magmasid sa paligid at kausapin si God... sarap sarap non.. buti ka pa nagawa moh... kakatuwa... gagawin koh ren pag sinipag akoh... hehe... sige... napadaan lang at nagbasa...

    devaleh kung nde man bumalik sau ang mahal moh... meron pang ibang nakalaan para sau si God... nd daz for sure... =)

    GODBLESS! -di

    ReplyDelete
  13. meron pang ibang nakalaan sau sabi koh.. hmmm... when i reread that sentence parang it sounded na marami babaeng nakalaan sau... hehehe...

    well u know wat i meant... meron isang babae out there na He meant juz for you... naks...=)

    hanggang sa muli...

    ReplyDelete
  14. I agree dre...."closure" saan makausap mo sya ulit...tc

    ReplyDelete
  15. dear fafa marco,

    sigh, ako talga nakakarelate dyan sa iyong post ha. Minsan talga kailangan natin mapag-isa,maglakbay at icipin ang mga bgay bagay. I do that all the time, kasi prang palage naman tlaga magulo ang utak at mundo ko. Anywas, may mga bagay talga sa buhay na lahat gagawin natin mtagpuan lang tlaga yung reasons behind it, napapagod tayo, nagkawendang wendang, nalulungkot , pero know what? In His time and His plan, kahit di natin yun hahanapin kusa nalang nya ibibigay yun, kusa nalang nya papakita satin, na ikakagulat nalang natin. I know how you feel ive been there, just continue moving on with your life, continue praying ang just keep that hope in your heart keep mo lang dyan, until He will give you the answers sa mga questions mo just keep it but dont expect too much. Live your life, savor every pain that you have there and every moment of it. There are too many reasons to be happy fafa marco, too many reasons, goodluck and stay happy. Kaya mo yan!..TAGAY! aTE alak pa nga!!lol

    ReplyDelete
  16. @manika, eneng penge nga tissue at akoy naluluha na dahil sa antok pako at sakit pa mata kow,buahhaha!!!

    ReplyDelete
  17. lam mo ba ganyan din nangyari sa akin..me & my 1st boyfriend ..iniwan na lang ako basta sa ere kaya gusto ko rin ng closure between us pero ok na ko ngayon..yun nga lang sobrang nasaktan niya ako noon..

    ReplyDelete
  18. - Amor:

    Salamat sa napahabang sulat na iyong ginawa para sa kin. Infairness mejo dumugo ang tenga doon ha... hahaha

    - Dhiane:

    Salamat din sa iyong komentaryo

    - Josha:

    Parang kinarir mo na talaga ang pagiging busy-busihan ha... hehehe

    - Kosa:

    Moment ko ito... hahaha

    At sa lahat ng nag-comment salamat ng marami... Ok na ako ngayon at happy!

    ReplyDelete
  19. matagal na rin yon kaya wala na yon.... salamat uli sa inyo!

    ReplyDelete

1......2............3.....


SMILEEEEE!!!!! :D